Blog

Mijn onzichtbare beperking

Mijn onzichtbare beperking

Vandaag, dinsdag 9 april had ik mijn sportieve bui en ben op mijn e-bike van Vlaardingen naar Delft gefietst.

Sinds ik weer voor mijzelf ben begonnen, ruim 3 maanden geleden, heb ik mij aangesloten bij een leuk en b(l)oeiend netwerk (La Red). Iedere keer doe ik inspiratie op, ontmoet ik nieuwe mensen en leer ik de mensen beter kennen.  Zo leuk fijne mensen ontmoeten waar ik mij bij op mijn gemak voel en mijzelf kan zijn.

Maar goed, netwerken betekent ook “pitchen”, binnen een minuut vertellen wie je bent, wat je doet, wat je te bieden hebt en wat je zoekt. Al weken vertel ik iedere keer iets anders of aanvullends over mijzelf en blijf ik zoeken naar datgene wat blijft “plakken” en waarmee ik geassocieerd kan en wil worden.

Vandaag was ik dus op de fiets, 16 km van Vlaardingen naar Delft. Tijdens mijn “pitch” benoemde ik dat ook en dat ik graag fiets (wel met mooi weer) omdat wandelen mij minder goed af gaat doordat ik een kunstheup heb. Ik rondde af met dat ik als loopbaan- en personal coach graag mensen help te leren kijken naar wat ze nog wel kunnen wanneer er sprake is van een beperking. Wat voor beperking dan ook.  Hoe bijzonder dat na afloop werd gezegd dat ik indruk had gemaakt met het verhaal over mijn kunstheup.

Op de terugweg van Delft naar Vlaardingen bedacht ik mij dat het eigenlijk wel heel bijzonder is. Geen mens ziet dat ik een kunstheup heb, door de jaren heen heb ik er mee leren dealen. Toen ik opnieuw onder het mes mocht omdat de prothese “hoorbaar” werd tijdens het lopen, kregen mensen er pas weet van.

Wat wil en kan ik hier nu mee?

Beperkingen blijven onzichtbaar, onbekend en onbemind zolang ze verzwegen worden en kunnen je enorm in de weg gaan zitten. Ze heten tenslotte ook “beperkingen”.

Een kunstheup is een “revisie dingetje” zeg ik altijd en ik ben blij dat ik ermee geholpen ben. Ik heb er veel voor teruggekregen en kan veel meer dan 11 jaar geleden toen ik voor het eerst onder het mes ging. Ik geniet van wat ik nu kan en heb.

Nu zijn er ook onzichtbare beperkingen die je op een andere manier kunnen belemmeren.

Zo heb ik als coach en mentor van studenten veel kennis opgedaan van o.a. AD(H)D, Autisme, Dyslexie, faalangst, allemaal beperkingen waar hele mooie kwaliteiten onder zitten. Het is heel fijn als je daar als mens mee om kunt leren gaan en deze kwaliteiten ook bewust gaat inzetten en laten zien. En een extra cadeautje als je studenten onderling bewust kunt laten worden van elkaars kwaliteiten en de beperking los kunt weken!

Ik was “de juf met de aceton”, de “sticker-verwijderaar”. Graag zie ik de mens, achter welke beperking dan ook. Ik denk in kwaliteiten, zie de valkuilen en uitdagingen en daar hoort ook een allergie bij. Gewoon omdat we er enorm veel van kunnen leren en ons voordeel ermee kunnen doen!

Wat is jouw onzichtbare beperking, wat is jouw kwaliteit?

 

Share this:

Ben jij het doolhof zat en klaar om de uitgang te vinden?